Tabi hepten kötü değil. Geçenlerde bu yıl listeme eklediğim yeni isimlere bi bakınca aslında kulaklığım için bereketli bir yıl. Tekelcilik yapmaya çalışan, kapital bir şirket olmaya çalışan labelların patladığını gördük. İsim vericem tabi, burası özgür bir platform ayrıca tek okuyucusu olarak bundan rahatsız olmayacağım. Pmc patlama yaratarak (tekrar, tekrar) girdiği piyasada şu an grafiksel olarak laz burnuna döndü. Rapçilerin “ulan bi fırsat olsa neler yapcaz” dediği tüm fırsatlar verildi. Para döndü olum para. Hiphoplife’ta albümü yayınlansın diye Ulaş’a para yediren adamlar giderek daha fazla para kazandı. Daha da kazanırlar ama gidiş yönleri birilerinin ya karakterini törpüledi ya da cebini. Sonuç olarak fırsatlar eldeydi. Herkes anlaşmalar yaptı, feat’ler için muhabbetler oluştu, şehirler yada ülkeler değiştirildi, kimisi şirket patronu oldu. Dinleyicinin artık savunma bahanesi de kalmadı haliyle. Herkes eşit. Ve sonra gördük ki bu “anneme ev alacam” jargonu popülist, kapitalist, yavan ve sanatsız label’lar yarattı. Birazdan makalede isimleri geçecek en fazla 10 kişi hariç hiç kimse 5 sene sonra dinlenecek bir iş çıkarmadı. Merak etmeyeceğiz, tekrar dinlemeyeceğiz bu yıl çıkanların %90’ını. Ne acı de mi? Cahilmişim ki bunu trap yüzünden, mumble yüzünden sanıyordum. Tabi bi bağlantısı da var ama kelebek etkisi gibi. Ha ne diyorduk; grafikler eğiliyor. Çünküsü de basit aslında. Rap müzikle eğlenmek insanların karşısına yeni bir tarz çıktı ki güzel bir sound bence de. Bu yüzden yapan kişiden çok sound dikkat çekti. Kemik kitlesi de az buçuk var olan insanlar hemen tepeye fırladı. Ama bu onların başarısı değildi moruk. Bu beatmaker’ların becerisi ve mc’lerin müzik zevkinin fena olmamasından kaynaklıydı. Yani aslında bir saman aleviydi ki bu tür albümler yapanlar da 5 sene sonra dinlenmeyeceklerini tahmin ediyorlardı. Epidemik ve sürü ile rapçisi, basemode, mob, İstanbul trip hatta netd müzik hepsi bir parçasını kaybetti. Yeni isimlere fırsat vermek dışında bi bok yapamadılar, zaten planları da yeni isimlerin üzerinde kendi tahtlarını kurmaktı. Sonuç olarak ceg epidemik’ten, hayki pmc’den, tepki mob’den ayrıldı. Ve daha bir sürü isim var ki bir konuda birleşti bunlar. İşin bu kısmı gerçekten komedi. Savaş açtıkları büyük şirketlere imza attılar. Özellikle Sony, Avrupa, Doğan olmak üzere ağını kuran büyük şirketler gerçek vizyonun keyfini sürdü. Zannediyorlardı ki bi tek vemedya yapım paranın köpeği ve kölesiydi. Ona imza verenler de en az Ender kadar köleydi. Onu atladılar. Yine aynı isimlerin geri dönüşünü görüyoruz. Underground bir kültürü overground olarak pazarlayacaksınız ve bundan underground geri dönüşler, kitleler, tavırlar bekleyeceksiniz. Olmayacak, patron gibi TikTok’tan medet umacaklar. Belki başarılı olurlar ama başarı nedir düşünmeleri lazım.