Psikolojiden alabildiğim tek okul bilgisi kitabı “ket vurmak”tı. Basitçe bir fili nasıl zıplatırsın sorusunun cevabıdır bu. Bir de öğrenilmiş çaresizlik var ki o da bir fili nasıl ince bir zincirle zapt edersin sorusunun cevabıdır. Evrime inanır mısın bilmem ama insan sadece düşüncelerini aktarabilen – öğrenip öğretebilen bir hayvandır. Yani file “vay geri zekalı” demek faydasız. Fil bilmiyor ki zıplamak yerine hortumunu biraz sert vurup koşmaya başlasa onu kimse tutamaz. Bu ancak bizim bilmeden yaptığımız tutarsız hareketlerin bir benzeri diye açıklanabilir. Üstelik hayvanlar geçmişte yaşadığı bir olaya binaen bu tutarsızlıkları gösteriyor. İnsan ise hiç yatağın altından çıkan bir canavar görmemesine, gece tuvalete giderken gulyabanilerce saldırıya uğramamasına rağmen, korkuyor. Hatta çocuk yaşlarda yatağını ıslatan bu bazı insanlar ihtiyacı olduğunu bilse de ayağa kalkmayı reddedebiliyor. Ediyoruz ve çişimizde boğuluyoruz. Çiş havuzunda keyif çatan insanlara hiç değinilmemiş bu parçada, halbuki yatağın altında gerçek bir canavar olsa da onlar kadar tehlikeli olamayacaktı.

                Midenizi bulandırdıysam özür dilerim ama karanlık öyle yada böyle bittiğinde ve adına ne derseniz deyin, biz o iyiye ulaştığımızda, fillerin ayakları gelişerek o zinciri kırdığında; şahsi görüşüm, ölmüş olacağız be Çağrı Abi. Bu sana ihanet mi olur bilmem ama biz ancak erdemlerimizle iyiye kavuşacağız ve ona da “göreceli” deyip duracak bu sidikliler!