tıkırtıları arşivleri - SESIBUZUSESİCE

x,(y.z+6,4348738386992-4y,h+2)

sesibuzusesice — Sat, 12 Mar 2022 00:51:58 +0000

İnsan bizatihi rasyoneldir. Tepkileriyle, düşünceleriyle… En rasyonel olan da diyebiliriz. Yetileri virgülün sağına yazılır sanki. Her yetisi, tecrübesi bir bölen olur. z,(10’da x)’ken z,(100’de xy). Sözel biri için fazla sayısal olabilir. Halbuki hesaplara gelmez bir varlık. Hesaplanamaz. Ele alınamaz ve zapt edilemez. Biricik.

Kazanmak yahut kaybetmek bu varlık için geçerli terimler değildir o yüzden. Sınava hazırlanmadan girenler bilinmez formüllerinde bilinmez farklar yaratır. Bilmek isteyen matematiğin yönettiği bir sistemle, çalışmamış. Halbuki bununla da bi’ ilgisi yok. Ruhun özgürlüğünü matematiğin çözemediği denklemlere değer vermesine neden uysun.

Sonuçta canım istedi/istemedi ve böyle. Yargılamaların bir değer vermek olduğunu düşününce, değerim ne kadar küçük olsa da benim. Öyle işte ve bitti. Bu kadar basit. Yazmak istedim. Bi’ ara okunmasını umursamadığımı, umursadığımı düşünmüştüm. Belli bölenlerle karşılaştım, formülüm kirlendi, değer vermeye kalkanlar oldu.

Para kazanmıyorum dostum. Hayır Gazapizm’le de arkadaş olamadık. Bi’ kitap yazmayı düşündüm evet. Ama pardon, yani afedersin ama neden sebep aramanıza gerek duyuyorsunuz? Ne hakla kodlarımı beğenmeye, beğenmemeye kendini muktedir buluyorsun?

Savunma mekanizmamın bir dişlisi mi çalışıyor bilmiyorum ama özgür hissedebildiğim tek yeri de şikayetlere ayıramam. Çok fazla rakamım yok virgülün sonrasında ve kaybetmişimdir belki gerçekten ipin ucunu. Yörüngemde savrulmam için bir rotaya ihtiyacım yok, pekala kaybolan bir yıldız olabilirim yani.

İyi geceler.

The post x,(y.z+6,4348738386992-4y,h+2) appeared first on SESIBUZUSESİCE.

Selam Herkese(!)

sesibuzusesice — Mon, 05 Jul 2021 16:42:13 +0000

Uzun zaman oldu.

Aslında siz silinmiş yazılarımı ve tekrar tekrar geri dönüşlerimi göremediğiniz için bunun nasıl bir klasik giriş olduğunun farkında değilsiniz. Belki de klişe… Evet evet şakalı girişler falan yapıyorum 🙂

Yapmam gereken tek şeyin bu olduğuna inandığımı söylemiştim. Martin Eden miyim nedir!? O daha idealist çıktı ama, öyleymiş yani, yada yaşasa öyle olurmuş, idealist. Bense sanırım varoluşuyum. Bu öyle mi oluyor bilmiyorum ama ne yaşandığını değil nasıl yaşandığını irdeliyorum. Martin abimiz delikanlı bir abimizdi. Ölümünü bile kendi seçmişti hatta. Hatta hayatını tamamen kendi seçmişti. Bense bana verilen hayatı okumayı, yorumlamayı ve ona göre ruhumu defans altına almayı hedefledim hep. Martin Eden’le kıyas konusu olamayacağımı düşünüyor olabilirsin, zira o gerçek değil ve garsonluk yaparken virüs kapıp sevgilisi ile haftada bir kez olan buluşma şansını kaybetmedi. Teşekkürler. Ayrıca kıyas edileceksem Jack abiyi tercih ederim. Hiç değilse basılı kaynaklarda adını görebiliyoruz. Hiç değilse modern zamanlarda olmasa da herhangi bir zaman diliminde yaşamış biri. Ajdar egosu ile yazdığım satırların sonuna gelirken Türk Müziğinin altın sesi İzzet Altınmeşe’ye…

Hani bi mevsim geliyordu ya, geldi.

The post Selam Herkese(!) appeared first on SESIBUZUSESİCE.

Zul Gelir Yalnızlık

sesibuzusesice — Mon, 03 Aug 2020 06:39:00 +0000

Acımasızca geçip giden zamandan geriye kalan sadece yalnızlıklarımız…

İlk kez Sago’nun bi’ parçasında duymuştum bu skit’i. 24. Şarkının tam çıkış tarihini hatırlamıyorum ama eski olduğunu biliyorum. O kadar eski ki; ya o zamanlar bu şarkıyı anlamayacak kadar küçüktüm ve/veya bu şarkıya yeni anlamlar katabileceğim kadar farklı bir evreye ulaştım. Şarkı eski olabilir, Sago’nun eski şarkılarındaki alamet-i farikası da buydu zaten; sözlerinin anlamı eskimiyor. 24 yaştan bahsediyor burada ki kadere bak, 24 arefesindeyim şu an. Yazdığım onca sayfanın yanına bir yenisini koyarken de bu şarkıyı dinliyorum, dinliyor olacağım.

Yalnızlık bir tercih derler. Belki doğrudur, eksikliğini fark edemediğim bir eksiğimdir aksindeki tercih. Belki bir gün keşfederim kalabalık olmayı. Keşfedersem denerim bi. Artık o yoldan gidebilir misin dersen, bilmiyorum. Sanki içinde kayboluyorum.

Somut gidelim. Bir iletişim düşün ama bunu sadece karşı cinsle falan sınırlandırma. İnsan, yani çoğu insan, öğretilen fıtrat gereği kibar ve sevecen olmalıdır. İyi olmalıdır, iletişimin karşındakine karşı tutumun vs. Durup dururken kim birbirine puştluk düşünür ki. Ama düşünülüyor işte. Üstelik çiçek gösterene tokat atıyorlar. Üstelik yıllarca güzel bir bağ kurmuş olsan da değişmiyor bu. Bilmeden yapılan her yanlışın özrü, her özrün affı ve her affın güclü bir bağı var. Ama bunlar da es geçiliyor. Özür dileyen samimi değil, samimi özürler dilenmemiş insanların affında sorun var ve nihayetinde en ufak bir hata ile bir çuval incirin içine sıçılabiliyor.

Dersin ki ilgi, alaka meselesi. Ne yani her çiçek verene aynı gülümsemeyi mi verelim? Vermelisin. Aksini yapıyorsan da sen çiçeği, sevgiyi saygıyı değil sevginin saygının şeklini seviyorsun demektir. “Çok iyisin ama” diye bi cümle ancak sendeki bir sorunla devam edebilir. Daha sonrasında da çok saçma yerlere geliyor konu. Çok fazla kalabalık oluşturabilecek bir fikirken bu, aslında sadece yalnız kalmanıza yarıyor. En iyi bildiğinizi yapmaya çalışıp hata yapınca samimi özürler dileyerek ama içten içe de muhasebeler yapıp çuvaldızı kendinize batırarak ilerliyorsunuz diyelim. Diyelim ki karşınızdaki insan da çiçekleri seviyor ve gül dikenli diye lale soğanlı diye falan ayrım yapmıyor. Başka bir gülü size tercih etmesini neremize sokacağız? Başta dediğim gibi bu fikri ilgi duyduğunuz cinsiyetle sınırlandırmayın. Arkadaşlarınız bilhassa, neden sizden vazgeçti? Yaşam gailesi mi? Çok sevdiğim bir arkadaşım vardı, hala da eksikliğini hissediyorum ama en büyük terk edilişi bi kızdan değil ondan yaşamıştım. Neden? Yalnız(-lık / bırakılmak) bir tercih, evet. Ama bu şartlarda seninle bir yuva kurmak, bir yola çıkmak, bir çeşmeden su içmek zul gelir be insan.

The post Zul Gelir Yalnızlık appeared first on SESIBUZUSESİCE.

Merhaba (Afirmasyon Denemeleri 1)

sesibuzusesice — Wed, 01 Apr 2020 14:09:27 +0000

Sen kapıdan giriyorsun, bense…

Ben eski bir dostla karşılaşıyorum. Çeşitli sebeplerin uzaklaştırdığı ama içimde bitmeyen bir sevgiyle, şefkatle, selamla şaşırtılıyorum. İçimde bir şey filizleniyor umutları aşarak. Umutları gereksiz ve saçma bırakarak tam göğüs kafesimin ortasından. Sanki kalbimin dışarı vurduğu en temiz kanlarla beslenmiş. Öyle gür, umarsız, baş eğdirilemez ve müşkülpesent ki… Eski bir şarkı duyuyorum Arapça ve en anlaşılmaz kelimelerle. Akorlarını bir kurban vererek kazanmışlar gibi bir şarkı. Her vuruşta kalbim ayak uyduruyor bu coşkuya ama coşku denemez her anına. Korku var ve ağlıyor bazen. Uzun süredir görülmemiş bir aşkı hatırlattım dünyaya diye gururunu anlatıyor. Ben yüklenemiyorum bu yükü. Üzülüyorum; nabzımla, üzülüyorum. Ama bir kayboluş değil bu yok oluş değil. Ölüm yok ucunda, kaybetmeyeceğiz elimizdekini. Bunu bahşettikleri kurban vesilesiyle mi bilmem, değişiyor notalar. Dünya’dan kopmuşum. Farkında olmadan doğduğum sokakta yürüyorum. İlk aşkımın gülüşü var yüzünde. İlk aşkıma şefkat duyuruyor. Delice geçmiş gençliğime şefkat duyuruyor. Ellerinde değil ve dökülüyor yaprakları sokağımın. Yağmur yağıyor. Henüz az fabrikalı şehir bir toprak kokusu sunuyor insanlarına. Alın, hakkınızdır ey insanlar! Ve eski komşularımın verdiği bayram şekerleri, kandil börekleri, şaçımla bitişen okşamalar doğuyor o an. Yağmur henüz yağmış, odun sobasının dibindeyim bir kediyle. Dedem bahçe işine sinirli sadece. İnsanlar yağmura şikayet duyuyor ben yağmurun toprakla karışmasına deliriyorum. İstiyorum çamur olsun her taraf ve ben. Kazdığım kuyular ve eski oyuncağım, seninle oynuyorum. Açılıyor gökyüzü bir pazar günüsün, babamın işten erken döndüğü. Yeni olan ne varsa hasretini duyduğum, dibinde bitmiş. Aklımı salıncak etmiş üstüne taht kurmuş. Geçmiştesin şu an ama gelecekte de olacaksın. Aslında hep gelecekte olmanı beklemiştik. Bekledik ki gelecekle beraber geleceksin ama hayır. İşte buradasın ve o zaman da vardın. İyi olan ne varsa yanı başında. Usandığımız savaşlardan uzaklara uzanan yol gibi. Zanaatını, sanatını, yaşamını, aklını koruyan insanlar gibi. Onur gibi. Başı sonu dile gelmez bir zaman gibi. Kapıdan giren sen değildin belki?

Merhaba.

The post Merhaba (Afirmasyon Denemeleri 1) appeared first on SESIBUZUSESİCE.